Voor de zomer van 2002 had ik een baantje gevonden , in Porjus nog wel ! Patricia van de fotogalerij in Porjus had al eens gezegd dat als ik een baantje zocht dat ik kontact moest opnemen met Vattenfall , een Zweeds staatsbedrijf die vele waterkrachtcentrales exploiteerd . De oude waterkrachtcentrale is nu gedeeltelijk museum en ontwikkelings centrum van Vattenfall en ze geven er rondleidingen in de zomermaanden . Elk jaar zoeken ze gidsen voor dat werk en zo kwam het dat ik daar kon gaan werken . Verder had ik die zomer wel de tijd om uitgebreid de natuur rondom Porjus te verkennen , en een beetje fatsoenlijk zweeds te leren praten .

Het werken

Voordat ik naar Porjus ben afgereisd had ik nog wat kontakt via e-mail met yvonne , mijn baas daar , over de details . Alleen de sollicitatiebrief was schriftelijk , verder ging alles via e-mail . Ik ben daar dus nooit geweest voor een gesprek , ik kreeg gewoon een e-mailtje dat ik aangenomen was .
Voordat ik aan de slag ging was er een introductie week , daar leerde ik ook mijn collega's kennen , we waren met zes man . Tijdens die introductieweek leerden we alles over het opwekken van stroom d.m.v. waterkracht en alles wat erbij komt kijken , rampenoefening en e.h.b.o. en vooral oefenen in het gidsen . Dit was een zware week vooral omdat mijn zweeds nog niet voldoende was om alles te volgen , alles ging dus in het zweeds . Gelukkig ben ik geintereseerd in oude techniek dus het technische gedeelte was geen probleem . Daarna dus aan de slag en mijn eerste rondleiding was nota bene in het fries ! Daarna nog een aantal nederlanders rondgeleid , maar aangezien er vele Zweden en Denen langskwamen moest ik vooral in het zweeds rondleiden . Dit viel in het begin niet mee en ik kon aan de gezichten wel zien dat ze mij ook niet zo goed begrepen maar het ging steeds beter . Op den duur kreeg ik zelfs regelmatig fooien en waren ze zeer tevreden over de rondleiding . Er kwamen daarnaast ook veel duitsers , maar ook fransen , italianen , engelsen en de onvermijdelijke japaners . Ik heb dus in 5 talen rondgeleid , vrij uniek daarboven in Lapland . Daarnaast hebben we een speciale gast gehad ; het enigste overgebleven bemanningslid van Easy Elsie , de Lancaster bommenwerper die vlakbij Porjus was neergestort . Hij was al dik in de tachtig maar nog wel kwiek en heeft ook de resten van de bommenwerper bezocht die middenin het moeras liggen .
In onze vrije tijd gingen we regelmatig naar de sportzaal die ook in het gebouw te vinden was , de ruimte waar de eerste jaren het verdeelstation was . Verder hebben we het hele gebouw onderzocht , dus ook die plekken waar we niet mochten komen , en heb ik als eerste de weg naar de toren gevonden . Boven op het gebouw is een ontluchtingstoren om de warmte van de machinezaal af te voeren en we wisten dat er een trap naar boven ging maar die was moeilijk te vinden . Hier hebben we dus uitgebreid naar gezocht en pas in een van de laatste weken , toen het erg rustig was heb ik de toegang tot de trappen gevonden . Een van de gidsen was er ook in de voorgaande jaren maar ook zij wist nog niet hoe je in de toren kon komen . Dan was er ook nog een filmzaal waar de bezoekers na de rondleiding nog een film konden zien , en daar maakten we handig gebruik van . Een van de gidsen had een aantal dvd's meegenomen die we daar op het grote scherm hebben bekeken .

De vakantie

Na de twee zomermaanden ben ik nog een dikke maand in Porjus gebleven , niet alleen om vakantie te vieren maar ook om ander werk te vinden wat niet is gelukt waarna ik weer teruggegaan ben naar Nederland . De zomer van 2002 was de warmste en droogste zomer sinds mensenheugenis dus ik heb mijn tijd nuttig besteed . Tussendoor heb ik ook nog enkele rondleidingen gegeven , het is ook mogelijk om buiten het zeisoen een rondleiding te krijgen in de oude centrale , waardoor ik dus geen lange tochten in de wildernis kon maken . Toch ben ik alle dagen eropuit geweest en heb een kleine tocht door Stora Sjöfallet gemaakt , maar toen begon het weer al slechter te worden . In augustus was het dus nog erg warm , tot 25 graden , en zowiezo te warm voor mij om er met de rugzak opuit te trekken . Gelukkig kun je overal water uit de beekjes drinken voor zover ze niet waren uitgedroogd . De moerassen waren ook veel droger dan normaal en kon zelfs met schoenen de meeste moerassen oversteken , normaal heb je hoge laarzen nodig . Dit jaar heb ik ook veel gevist en nog wat gevangen ook ! Twee snoeken , een aantal baarzen en forellen . De forellen waren klein maar lekker , de baarzen waren wat minder te eten maar makkelijk te vangen en de snoeken waren ook niet zo smakelijk , maar wel groot . De laatste was bijna een meter en het duurde zeker tien minuten voor ik hem uit het water had , de vislijn was eigenlijk niet sterk genoeg , het ging net . Het voordeel van vissen in zweden is dat je de vissen in het heldere water kunt zien en dat ze niet vervuild zijn zoals in nederland . Je kunt beter wel een viskaart kopen want er word gekontroleerd , maar buiten die kosten heb je toch een gratis maaltje af en toe .