Ik ben weer terug dus zal ik nu het verslag van mijn vakantietripje neertypen . Het begon weer als vanouds , ik was bij vertrek weer vanalles vergeten . Ik ben nog maar net buiten het dorp en bedenk opeens dat ik m'n zonnebril vergeten was . Niet dat ik die in Zweden nodig zou hebben maar misschien op de terugweg . Dus weer even terug en weer op weg . Ik ken de route nog (dacht ik vol goede moed) en knor lekker door tot aan Bremen . Bij Ganderkesee waren wegwerkzaamheden aan de gang en ik mis de afslag die naar de snelweg Hannover - Hamburg gaat . Hierdoor rijd ik dwars door Bremen heen ! Ach , daar was ik nog nooit geweest dus heb ik dat ook weer gezien . Verder bij Hamburg ook weer wegwerkzaamheden maar daar had ik geen last van . Voorbij Kiel en Oldenburg verwacht ik dat het hele stuk naar Puttgarden nu wel vierbaans is , maar dat is ijdele hoop . Ik heb het idee dat ze nog steeds niet verder gekomen zijn dan vijf jaar geleden , dus de rest is nog steeds tweebaans . Vanwege de kerstvakantie is het toch redelijk rustig aangezien de meeste duitsers naar de alpen gaan voor hun wintersport . In Puttgarden mis ik net de boot maar hoef maar een half uurtje te wachten en sta ik ook vooraan dus dat scheelt . Als ik in Denemarken aankom is het inmiddels donker , en rij ik linea recta door naar Helsingør . Ook daar is het vrij rustig en kan ik direkt de boot oprijden . Zuid Zweden lijkt mij teveel op Denemarken en ook hier ga ik altijd zonder op of om te kijken doorheen . Het is al avond en tijd voor een hapje en een bed . Ik stop bij een vandrarhem / motel en als ik uitstap hoor ik muziek . Als ik naar de ingang loop zie ik dat er waarschijnlijk een trouwreceptie gehouden wordt en de muziek is vrij luid . Daar zit ik niet op te wachten na een lange dag rijden . Bij het ernaast gelegen tankstation koop ik maar wat snacks en rij maar weer verder tot een stille rustplaats naast de weg . Hier kom ik erachter wat ik onder andere vergeten ben . Mijn fles Balkster kruidenbitter en nog belangrijker ; mijn slaapzak ! Ach , buiten is het niet koud , maar wel regenachtig en de kachel van de auto levert meer dan genoeg warmte dus maf ik in de auto . Omdat ik naar Lapland ga heb ik zowiezo veel warme kleren mee dus ik zal niet één twee drie doodvriezen . De volgende dag wordt ik dus mooi op tijd vrolijk en vooral fris wakker om weer verder te gaan . Om zeven uur s'ochtends is het nog pikkedonker maar wel lekker rustig op de weg . Nu rijd ik veel met de verstralers aan vooral op die stukken waarbij er beplanting als rijbaanscheiding gebruikt is . Bij Jönköping wordt het wat lichter en wat drukker op de weg . Ook de Zweden zijn onderweg naar hun wintersportvakantie . Bij een tankstation vind ik dat het tijd is voor een bakje koffie . Hier had ik best wel zin in maar na de eerste slokjes is die zin als sneeuw voor de zon verdwenen . De koffie is niet te zuipen ! Dat doe ik voorlopig niet weer . Klaarwakker nu rij ik weer verder en verbaas me toch wel een beetje hoe goed ik de route nog steeds ken , ook na vijf jaar . Er is trouwens ook helemaal niks veranderd tot nog toe . Wat ook niet veranderd is , is het feit dat ik bij Örebro wel eens de afslag mis dus ook nu weer . Nu wordt het landschap wat meer "zweeds" en zou ik de eerste sneeuw kunnen verwachten en jawel , het laatste stuk tot aan Sveg ligt er ijs en sneeuw op de weg . Natuurlijk is het dan al donker en zitten er wat rottige bochtjes in dus rij ik voorzichtig . Ik weet nog niet wat mijn winterbanden kunnen en aangezien er toch wel wat verkeer op de weg is wil ik het daar ook niet uitproberen . Ik ben op dat moment zeer blij met de verstralers . In Sveg stop ik bij de oude vandrarhem / hotel waar ik vele jaren geleden ook ben geweest . Toen werdt het gerund door een oud vrouwtje dat maar enkele woorden engels kon en verder alleen zweeds . Nu kan ik me aardig redden met de zweedse taal dus dat was geen probleem . Er was helemaal niks veranderd alleen was het oude vrouwtje er niet meer . Er was nu een Poolse vrouw die me vertelde dat het oude vrouwtje nog wel leefde maar het hotel had verkocht . S'avonds merk ik dat ik ook mijn spons en shampoo vergeten ben en ook een blik snert . Die nacht begon het te sneeuwen en s'ochtends trof ik de auto zo aan .
Eigenlijk vind ik die blauw witte kleurencombinatie wel mooi staan . Aangezien de verse sneeuw op het ijs ligt is het wel super glad . Ik glij alle kanten op als ik naar de auto loop , dat wordt nog wat op de weg . Bij het wegrijden merk ik dat als de wielen één keer doorslaan de banden gewoon geen grip
hebben , maar dan toch vrij snel "aangrijpen" en dan heb ik juist veel grip . Ik doe ook even een remproef en hij remt best wel goed zolang de wielen niet blokkeren . Dit geeft de burger moed en al snel rijdt ik met hetzelfde tempo als op stroef asfalt en zelfs in de flauwe bochten geen enkel probleem . Ik zal me de rest van de reis nog vaak verbazen over de goede grip die deze banden hebben , het was geen verkeerde keuze . Ik besluit om maar even in Östersund te gaan winkelen om een nieuwe slaapzak te kopen . De temperatuur gaat zo langzamerhand onder het vriespunt en ik wil mijn overlevingspakket kompleet hebben , je weet maar nooit . In Östersund heb ik niet alleen een Häglofs slaapzak gekocht , goed voor -10 , maar ook een Pizza gegeten . Monsterachtig groot (en dun) en vreselijk lekker . Als ik wegrijdt van de parkeerplaats merk ik nog niks , maar als ik de weg opdraai en gas geef zie ik de toerenteller
heen en weer zwiepen maar de auto gaat niet echt vooruit . Ik kijk even of hij eigenlijk wel in de versnelling staat en dat staat hij . Nu begin ik te denken dat er wat kapot is totdat de banden weer grip hebben . Het is hier echt glad op de weg ! Voorzichtig rijd ik de stad uit en daarbuiten is het weer beter vooral omdat de vele vrachtwagens met hun dubbdäck het ijs kapotrijden . Hier zie ik ook een ouwe Opel Manta rijden , een echte zeldzaamhijd . Dat zal die bestuurder van de Manta ook wel gedacht hebben van mijn Kadett . Ik ben nu in rendierengebied en wanneer het (steeds vroeger) weer donker wordt kijk ik extra goed uit en jawel ik kom een groepje rendieren tegen . Ze lopen mooi achterelkaar langs de kant van de weg dus geen probleem . Ook nu weer ben ik zeer blij met de verstralers . Aan het eind van de middag kom ik in Vilhelmina aan en vind ik het wel genoeg . Nu met die rendieren rij ik liever niet
teveel in het donker . In Vilhelmina is het altijd koud en nu is het dan ook -9 . Nog steeds niet echt koud want normaal is het hier gemiddeld -20 . Het sneeuwt niet meer en het is redelijk helder en er ligt trouwens al een mooi laagje sneeuw hier . Tot nu toe had ik me goed verstaanbaar kunnen maken in het zweeds , zelfs na vijf jaar . Het verstaan van de taal ging ook redelijk maar de beheerder van het motel in Vilhelmina sprak met het plaatselijke dialect en toen werdt het moeilijk . Op de tv op de kamer zie ik het weerbericht en verwachten ze met oud en nieuw helder weer met mogelijk -20 tot -25 ! De volgende ochtend is het anders juist weer wat warmer met -6 tot -7 en sneeuwt het weer . Er ligt weer een mooi laagje op de auto en omdat ie voor een sparreboom met lichtjes staat maak ik een foto , die naar later bleek mislukt is . Wegrijden van de parkeerplaats is een beetje een probleem . Ik moet over het
voetpad wat een beetje hoog ligt en door de diepe sneeuw kom ik niet weg . Ik moet een aanloopje nemen en dan lukt het . Die dag rij ik naar Umnäs en ben er al vrij vlot . Catte is thuis , maar Kenneth is samen met Simon uit wales aan het trainen voor de Finnmarkslöppet , een wedstrijd met sledehondenteams . Na wat bijgepraat te hebben komt het gesprek op mijn schaatsen die ik meegenomen heb . Catte stelt voor dat ik op Holmträsk kan gaan rijden . Het is een eindje in het bos en ik ken de plek omdat ik daar ook wel eens heen ging met de jonge honden jaren geleden . Ondanks de sneeuw die er op het ijs lag zag het er goed uit . Er was een enkel sneeuwscooterspoor en verder niks . Langs dat spoor dat dwars over het meer ging was het beste om te schaatsen . Verderop waren veel plekken met verijsd sneeuw . Dit is zo'n beetje het ultieme schaatsgenot voor een echte fries , een heel meer voor mij alleen met als bonus
een prachtig uitzicht op de besneeuwde bergtoppen die door de laagstaande zon feloranje gekleurd werden . En zoals altijd had ik mijn kamera niet bij me . De volgende dag ben ik er weer wezen schaatsen maar natuurlijk scheen de zon toen niet meer , maar heb ik toch nog wat foto's gemaakt .
In Umnäs was trouwens ook bijna niks veranderd . De meest schokkende gebeurtenis daar was dat het Hotel en daarmee de vandrarhem en het skotermuseum een andere eigenaar hadden . Deze eigenaar vond het allemaal wel best en had het hotel gesloten voor de winter terwijl de naam juist skoterhotel was . Toen er met dit hotel werdt begonnen was het juist de bedoeling om onderdak te bieden aan de vele sneeuwscooter fanaten die hier zitten en andere wintersporters maar dat ontgaat de nieuwe eigenaar blijkbaar . Omdat Kenneth en Simon pas laat in de avond of vroeg in de ochtend , het is maar hoe je het bekijkt , terug waren had Catte mij gevraagd om te helpen met het voeren en verzorgen van de honden . Het weerzien van de honden was toch anders dan ik had gedacht . De meeste honden van vijf jaar terug waren er niet meer dus veel nieuwe honden . Ook Morphus was er niet meer , hij had een ziekte en moest afgemaakt worden .
Maar cheva , die ons tijdens de barre tocht van 2002 erdoorheen gesleept heeft was er nog . 13 jaar oud inmiddels mag ze van een welverdiende oude dag genieten en zal tot haar dood liefdevol verzorgd worden . Ze heeft ook een nest jonge honden grootgebracht en één daarvan , ook een teef is precies zoals haar moeder , de beste leider van de meute . De hondenren was trouwens mooi opgeknapt en er stond een nieuwe schuur voor de sleden , materiaal en voer . De honden waren verder hetzelfde altijd gek op aandacht . Het was oudejaarsdag en we zouden met z'n allen , er was ook een familie uit Holland , bij Kenneth en Catte eten . Als hoofdgerecht kregen we heerlijk elandvlees voorgeschoteld met wijn en als aperitief een bel cognac . Daarna kwam er andere drank op tafel waaronder de fles kruidenbitter die ik vijf jaar eerder voor hun meegenomen had . Het smaakte nog goed ook na al die jaren . De avond ging snel voorbij
en om twaalf uur werdt het vuurwerk afgestoken . Daarna heb ik nog een tijdje met Simon op de veranda van de vandrarhem gezeten en hebben we een fles cognac opgedronken . 
Die middag Simon naar Storuman gebracht , die ging weer naar huis . Ook nog een boodschap gedaan voor Kenneth want ze hadden het druk aangezien er veel nieuwe gasten kwamen voor de eerste hondensledetocht van het nieuwe seizoen . Voor mij werdt het nu ook tijd om verder te gaan . 
Door de snelhijd heb je een grote wolk stuifsneeuw achter de auto hangen waarvan ook een deel op de auto neerslaat en dan ziet de auto er zo uit .
In Porjus aangekomen zie ik dat er op het eerste gezicht niks is veranderd tot halverwege het dorp . Waar eerst de vier oude barakken stonden staat nu het Lapponiahuset gebouwd voor en door de inwoners van Porjus die er een soort van cooperatie voor opgericht hebben . Niet alle inwoners van Porjus hebben meegedaan , maar zeker 25 mensen / gezinnen / bedrijven hebben een aandeel in het gebouw . Het wordt gebruikt als bioscoop , receptiezaal , voor bijeenkomsten e.d. Het was de bedoeling dat het ook een toeristeninformatie functie zou krijgen maar daar is personeel voor nodig die er elke dag aanwezig zijn en dat is gewoon te duur . Maar het is de bedoeling dat dat er in de toekomst wel komt . Wat ook veranderd is , de vandrarhem staat nu naast het oude station . Patricia had mij er al over verteld en ik was benieuwd hoe het uit zou pakken , maar het was een geniaal idee van haar . Je hebt vanuit je kamer een wijds
uitzicht over het meer en je kunt dus gelijk zien of het noorderlicht er is . Patricia zelf was niks veranderd , nog altijd druk met vanalles . Ze vertelde dat haar zoon ook naar Porjus verhuisd was met zijn gezin en dat er een aantal Nederlanders was komen wonen in Porjus . Michiel die in de zonnepanelen fabriek werkt , Jeroen en Iris en een gepensioneerd stel . Niet dat de problemen in Porjus met de leegloop nu voorbij zijn want er zijn ook een aantal mensen weggegaan . In Porjus hoopte ik weer foto's te kunnen maken van het noorderlicht en wonder boven wonder die avond was het even helder . Ik had er een goed gevoel over en wist dat het vanavond zou komen en even na zeven zag ik al wat schemeren . Meestal komt het beste tussen 9 uur en 10 uur en nu dus ook . Ik had de kamera al klaar staan en ik hoefde maar uit het raam te kijken wanneer het kwam en om 9 uur was het zover . Jammer genoeg was het licht dicht
bij de horizon en niet erg fel en groot . Die nacht zou er ook een meteorietenstorm wezen dus ik was om 2 uur s'nachts weer buiten en heb twee meteorieten gezien totdat de lucht weer dichttrok met bewolking . 
De vakantiedagen raakten op en er was geen kans meer op mooi weer dus ging ik weer op huis aan . Het was toch al niet zo koud , op sommige dagen -3 , maar nu reed ik letterlijk de warmte tegemoet . Halverwege Zweden kwam de temperatuur boven nul en waren de wegen helemaal vrij van sneeuw en ijs . Het kan nog gekker ; nog voor ik bij de drie grote meren was had ik een mug in de auto ! Denk je dat je in de winter geen last hebt van die beesten ! Nu moest ik ook wel doorrijden omdat ik een grote homp rendiervlees in de kofferbak had liggen . En warempel in Duitsland begon de zon te schijnen ! Kwam die zonnebril dus toch van pas . Het werdt knap warm in de auto en na al die sneeuw in Zweden kreeg ik al een voorjaarsgevoel . Het was een mooi tripje geweest zonder problemen of extremen . Ik heb de motorverwarming niet nodig gehad of de schep om de auto uit te graven . Ik heb er wel weer zin in gekregen om weer een keer terug
te gaan maar dan weer in de zomer .