In de zomer van 2001 heb ik een tijdje bij the Silent Way gewerkt . Ik had nog maar weinig ervaring met honden dus wist eigenlijk niet eens of het mij wel zou bevallen . Er was mij van te voren via e-mail wel verteld wat mijn werkzaamheden zouden zijn . Toch kreeg ik er steeds meer zin in , vooral op de weg ernaartoe . Rond het middaguur kwam ik aan en na een eerste kennismaking en het uitladen van mijn bagage gingen we meteen aan de slag . Er moesten nieuwe kennels komen , hondehokken en andere bouwwerkzaamheden . s'Nachts sliep ik in een oud huisje vlakbij waar een houthakker met zijn gezin in had gewoond . Het was van voor de oorlog en niet geisoleerd en dat heb ik geweten ! Bijna elke avond heb ik de houtkachel aangehad terwijl het juli en augustus was . Het werk wat ik vooral veel gedaan heb was natuurlijk het verzorgen van de honden . Voeren , drinkbakken vullen , medicijnen geven , kennel schoonmaken , maar het mooiste van alles was het uitlaten van de jonge honden van ongeveer drie maanden oud . Ik ging dan met zes stuks een eind het bos in waarbij de honden los liepen , al had ik wel een zakje met voer bij me . Als ze even niet wilden luisteren of te dicht bij de weg kwamen vloot ik even en dan kwamen ze terug sprinten en kregen ze een beetje voer .
Na een paar weken had ik weinig voer meer nodig , ik hoefde ze alleen maar bij de naam te noemen . Zulke jonge honden zijn natuurlijk speels en ze waren bijna kontinu met elkaar aan het ravotten . Soms liep er opeens een van hun snel naar voren het bospad uit en dan ging de rest erachteraan tot ze uit het zicht waren verdwenen , een paar tellen later kwamen ze weer terug daveren waarbij ze voor niemand aan de kant gingen en dus soms keihard tegen mij of een van de andere honden opbotsten . Je kunt wel zeggen dat ze zo lomp als een deur waren en daarbij beresterk . Als we terug kwamen liep ik met mijn tong op de grond , maar zij waren nog vol energie . Toen ik weer terug naar huis ging had ik dus een beste konditie ! Verder hebben we nog aardig wat werk verzet , want de zomers daar zijn kort en wanneer de temperatuur lager word , worden de husky's weer getraint en is er weinig tijd voor andere dingen Ik heb daar een geweldige tijd gehad en heb vrienden voor het leven gemaakt . We hebben regelmatig kontakt via e-mail en in een van hun e-mails schreven ze dat de jonge honden elke dag voor het hek stonden te kijken waar ik bleef voor onze dagelijkse wandeling , en op dat moment wilde ik niks liever dan mijn boeltje pakken en teruggaan ! Ik denk nog vaak aan Morphus , Pirat , Neo , Trinity , Karin en Helmut en zal ze waarschijnlijk nooit vergeten .
