28 december ,

nog steeds bewolkt en sneeuw , ong -11 . We krijgen ontbijt bij Kenneth en Catrine thuis . Daarna pakken we onze extra uitrusting waaronder een thermosfles , gezichtsmasker , skibril , extra handschoenen enz . in een kleine tas die achter aan de slede komt te hangen . Onze kleding gaat gewoon in onze eigen reistas die op de slede komt te liggen . Daarna worden de sleden bepakt en krijgen we instrukties van Kenneth . Hij zal ons de eerste dag met de sneeuwscooter begeleiden en Catrine zal voorop gaan . De honden worden in hun harnas gezet en aan de slede vastgemaakt en worden steeds meer opgewonden , het is hun eerste tour van het seizoen . Nadat alle honden aangekoppeld zijn moeten we onszelf nog goed inpakken . Kenneth spoort ons aan om haast te maken want de honden willen vertrekken , ze trekken aan de slee en blaffen en janken aan een stuk door , het is oorverdovend ! Gelukkig is mijn slee goed verankerd met het sneeuwanker . Catrine vertrekt en daarna kom ik . Met mijn ene voet stevig op de rem haal ik mijn anker uit de sneeuw , mijzelf stevig vasthoudend aan de slee met mijn andere hand . De honden zijn beresterk en het pad gaat naar beneden waardoor de gang er meteen goed inzit ondanks dat ik vol op de rem sta . Er moet ook flink geremd worden omdat er een scherpe bocht naar rechts volgd , hiervoor waren we gewaarschuwd . Gelukkig glij ik soepel door de bocht en voorbij de kerk waarna er een scherpe linkse bocht komt naar het meer . Hier gaat het fout . Met de linker glijder van de slee kom ik in de hoge sneeuw naast het pad en de slee kantelt waardoor ik met een sierlijke boog in de sneeuw plof . Volgens Peggy , die achter mij kwam , was het een mooi gezicht zoals ik door de lucht vloog . Gelukkig zijn de honden gestopt en kan ik de slee weer overeind zetten waarna we weer doorgaan over het meer . Aan de overkant gaat het nu bijna kontinu bergop en komen we erachter dat we de honden toch af en toe moeten helpen , maar zo blijf je lekker warm . Toch heb ik wat problemen met mijn team van honden . Ik heb er zes voor de slee waarvan drie vaste honden en de andere drie wisselen nogal eens . Voorop heb ik Kawa , middenin Gert en achter Neo als vaste honden , verder heb ik Henry , Tuva , Henke , Harley , Honda , Hobbe en Pirat gehad . Kawa blijkt tijdens de tour een goede leider van het team te zijn , Gert is een harde werker en Neo is weleens wispelturig maar ook een harde werker . Het doet me goed te zien dat "mijn" honden het zo goed doen , ik bedoel dan Neo , Pirat en Morphus die ik al als puppy ken en die ik gedeeltelijk opgevoed heb . Ook drie honden van het tweede nest van 2001 zijn erbij : Henke , die doof is , Smart en Gert , die naar mij vernoemd is . Dan komen we aan op de plek waar we onze lunch zullen krijgen en Stig , de vader van Catrine staat ons daar op te wachten . Hij heeft een slee achter de sneeuwscooter waarin onze proviand zit . Tijdens onze lunch krijgen de honden ook een beetje voer , maar worden al gauw weer onrustig , ze willen verder . De lunch word afgeraffeld en dan gaan we weer . Af en toe gaat het toch wel steil bergop en moet ik flink meehelpen en raak achterop waardoor Catrine op ons moet wachten . Henke is inmiddels al gewisseld en nu krijg ik Pirat erbij , volgens Catrine heb ik nu een turbo . Pirat is een van de grootste en sterkste honden maar nog altijd onstuimig en moet vaak tot de orde geroepen worden . Door de sneeuwval is het zwaar voor de honden en Stig en Kenneth gaan voorop om een spoor te maken in de diepe sneeuw . Stig heeft veel problemen in de diepe sneeuw en de slee achter zijn sneeuwscooter kantelt een paar keer waardoor we oponthoud hebben . Het is inmiddels donker en het word steeds later en er word besloten dat we het laatste stuk over de weg gaan . Die avond komen we aan in Viktoriakyrkan en slapen we in een verbouwde stal . Er is elektriciteit dus ook licht en verwarming maar eerst word de houtkachel aangestoken . Als de houtkachel eenmaal goed brand word het binnen lekker warm terwijl het buiten steeds kouder word . De ervaren honden zijn gelijk gaan liggen , ze weten dat dit een rustplek is maar de drie jongsten zijn nog steeds opgewonden , maar komen later ook tot rust . Het eten is goed , elanden vlees , brood , noodles en groenten . We hadden drie flessen wijn meegenomen en de eerste word bij het eten leeggemaakt . Na het eten worden de honden gevoerd en halen we water uit het meer voor de volgende dag , waarmee de avond al aardig opschiet en we gaan al vrij snel slapen .